Photo by cottonbro studio on Pexels.com

Każą mi przechodzić to kolejny raz

Każą tam być

Płakać nie będę

Już nie chce

odejść pozwolę 

Jej

W smutku zobaczyłem że

Nie ma nic więcej

Nie odnajdę jej już tam

Tęsknię za Tobą

Moja madam, 

Więcej naszych łez

niż kropli deszczu 

było w tym roku

uwikłani w własnym mroku 

Szukamy światła w chaosie dnia, w alkoholu bez dna, w kreskach nieskończonych dram, 

Zasypiać pragnę

Na marmurowanym stoku

Wbijając ci szpilki

W twój moralny kręgosłup.

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Powiadom o
guest

0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x
Scroll to Top
Atelier Thomas Gain